sodamnrelatable:

I’M LIKE:

sodamnrelatable:

All my friends are happy and in relationships or going somewhere in life and I’m just like

kpoperslovekpop:

Random Kpop Hater: Why do you love kpop idols if they are never going to like you back?

Me: Why do you breath if you’re going to die anyways?

Kpoper friend:

Tayong mga anak,wala tayong ibang hinangad kundi i-please ang ating mga magulang. maging pasaway man tayo paminsan minsan andiyan naman yung takot,takot na ineglect ka nila.lahat gagawin mo para lang mapansin ka nila.para makita nila lahat ng efforts mo.alam ko kasi ganyan akong anak. pero sa kalagayan ko ngayon? di ko na alam ang gagawin ko. I woke up this morning crying… crying because i dont know what to do already. hindi ko na alam pano ko ipplease ang mga magulang ko .lalung lalo na ang nanay ko . ang hirap naman kasi kapag may kapatid kang mas masipag,mabait,mas may itsura lahat na. ako na gumagawa ng makakaya ko, pangit,maldita, lahat na. why life can be so unfair?

Di ko naman pinili maging ganito ah? To think na sila ang naglabas sakin sa mundo. minsan,naiisip ko pano kung natuloy yung miscarriage dati? O di kaya pano kung di nalang tinuloy pag bubuntis sakin nun? masaya kaya sila ngayon? 

i tried.srsly, i tried really hard. di ako nawawala sa top nung high school.sumali ako ng C.A.T para makakuha ng award pag graduate,ngayon 3rd year na college ko at pinipilit na walang ibagsak na subject para di sila madissapoint.pero yung kuya ko tatlong taon na sa first year or four maybe? pero ramdam ko pa rin pagka proud ni mama ko nung nagtino na si kuya ko. Pano naman ako? naalala ko pa nga sinabi sakin nung araw na yun na “Tignan mo mga grades ni kuya mo oh.may uno pa. economics” nabadtrip ako buong gabi nun.di nalang ako nagsalita.pano yun yung nabagsak kong subject at tinake ko pa ng summer.again,para di ako mahuli at di sila madissapoint sakin. ngayon,si kuya ang napili mag design ng mga t-shirt and suchs dahil sa talent niya sa computer and drawings, si mama ko bakas nanaman sa mukha niya ang pagkaproud.never ko nga narinig na ikwento niya ko sa mga kaibigan niya na proud siya sakin eh.masakit pero di nalang ako nagsasalita. lahat ng sakit naiipon kaya pag pinapagalitan ako at biglang nagfflashback sa utak ko mga sakit di ko maiwasang di sumagot.para san pa? ang tingin naman nila sakin di mabuting anak hindi ba?kung hindi ba ko sasagot gaganda ba ang tingin nila sakin ? alam ko naman na hindi.

Ayaw ko maging sabaw pero habang tinatype ko ito umiiyak ako.pigilan ko man,naiiyak ako.kasi sa bawat pag pindot ko ng keyboard nagfflashback lahat ng mga sinasabi sakin ng tao tungkol sa pagiging anak ko.

May mapapatunayan din ako . maghintay lang kayo.

Alam ko na baka walang magbasa nitong post. pero di ko na kayang itago yung sakit eh.

sodamnrelatable:

via sodamnrelatable

sodamnrelatable:

via sodamnrelatable

sodamnrelatable:

via sodamnrelatable